Gdy twórca, model, zleceniodawca i fundator zlewają się w jedno, mamy do czynienia z autoportretem. To szczególny przypadek, gdy artysta może przemówić naprawdę własnym głosem, nie będąc spętanym konwencjami, zleceniami czy innymi ograniczeniami. W pewnym sensie to dzieło najbardziej szczere. Czy to jednak oznacza: najprawdziwsze?

Edvard Munch, Autoportret z papierosem, detal | 1895, Nasjonalmuseet, Oslo

Pod względem technicznym jest to portret, czyli ujęcie konkretnego człowieka. W warstwie znaczeniowej autoportret jednak różni się zasadniczo od przedstawień innych ludzi. Za każdym autoportretem stoi inna myśl. Spróbujemy zastanowić się, dlaczego artysta utrwalał własną sylwetkę? Czy autoportrety były malowane dla siebie, czy może nie? Czytaj dalej →