Są w Polsce miejsca, które nie przypominają muzeów. Nie prowadzą przez nie wytyczone ścieżki zwiedzania, a zamiast gablot i podpisów oferują autentyczną przestrzeń twórczą. W niektórych czas zatrzymał się wraz z ostatnim gestem artysty, inne zyskały nowe życie dzięki kolejnemu pokoleniu twórców. To dawne pracownie malarzy, rzeźbiarzy, architektów – wnętrza, w których wciąż czuć obecność ich mieszkańców, a pozostawione szkice, narzędzia czy niedokończone dzieła opowiadają historie równie fascynujące jak same prace. Otwierane dla zwiedzających tylko przy wyjątkowych okazjach, pozwalają zajrzeć za kulisy procesu twórczego i zobaczyć sztukę z zupełnie innej perspektywy – jako zapis codziennej pracy, poszukiwań i artystycznych eksperymentów.
*
