Kazimierz Sichulski, źródło: Muzeum Narodowe w Krakowie
„Jest wśród najmłodszej generacji malarzy jedną z najciekawszych indywidualności, talentem zakrawającym na wielkie, może na potężne rozmiary. Wychowanek Akademii krakowskiej, uczeń Mehoffera i Wyspiańskiego, liczy się do artystów, których nazwiska wolno bez wywoływania dysonansu wymieniać w towarzystwie tytanów naszej sztuki”1.
Urodzony w 1879 roku we Lwowie Kazimierz Sichulski zwany Sichułem stał się jednym z wyrazistszych i wszechstronniejszych malarzy. Jest powszechnie kojarzony jako barwny ilustrator Huculszczyny, ale ważne miejsce w sztuce polskiej zyskał również dzięki karykaturom, które rysował bądź malował. Sichulski trochę wbrew swoim oczekiwaniom i ambicjom artystycznym dołączył do grona najważniejszych polskich karykaturzystów. I to w dużej mierze dzięki niemu karykatura zaczęła być samodzielną gałęzią sztuki2.
Artystycznie ukształtował go Kraków, gdzie od 1901 roku studiował w Akademii Sztuk Pięknych w klasie Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego; a także, co miało duży wpływ na jego warsztat, w pracowni malarstwa dekoracyjnego prowadzonej przez Stanisława Wyspiańskiego3. Sichulski był podobno przez Mistrza szczególnie faworyzowany.
Kazimierz Sichulski, Pejzaż z drzewami | 1908, Muzeum Pałac Herbsta (Oddział Muzeum Sztuki w Łodzi)
Kazimierz Sichulski, Chłopczyk z taczkami | 1922, Muzeum im. Stanisława Fischera, Bochnia
Kazimierz Sichulski, Słoneczniki | 1909, Muzeum Częstochowskie
Dla artysty wyrosłego ze szkoły Wyspiańskiego atrakcyjnym tematem stała się barwność i dekoracyjność Huculszczyzny. I to właśnie obrazy o tematyce huculskiej stały się wizytówką wielowątkowej twórczości Sichulskiego.
„To była rewelacja. Bo u nikogo przedtem nie widziano takiej wściekłej brawury, takiego rozmachu urągającego wszelkim hamulcom, takiej rozpętanej dynamiki, takiej nonszalanckiej pogardy dla pedantycznej poprawności, dla wszystkiego co słodkie, gładkie, wylizane i akademickie”4.
Kazimierz Sichulski, Hucułka w czerwonej guni | 1906, Muzeum Narodowe w Krakowie
Kazimierz Sichulski, Hucułka | 1913, Muzeum Narodowe we Wrocławiu
Kazimierz Sichulski, Drużka – Hucułka | 1906, Muzeum Narodowe w Krakowie
Kazimierz Sichulski, Popiersie Hucuła | 1906, Muzeum Narodowe w Krakowie
- Stosław (A. Chołoniewski), Kazimierz Sichulski, „Świat” nr 27, 1906, s. 5–6. ↩
- Obszernym opracowaniem życia i twórczości Kazimierza Sichulskiego jest katalog wystawy artysty w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, która odbyła się w 1994 roku, autorstwa Ewy Houszki. ↩
- Wyspiański z zapisanych oficjalnie do pracowni kilkudziesięciu studentów wybrał ostatecznie właśnie Sichulskiego oraz Tymona Niesiołowskiego, Jana Bulasa, Antoniego Buszka i Iwana Zuka. ↩
- W. Kozicki, Kazimierz Sichulski, Kraków 1928, s. 7–8. ↩
