Agnolo Bronzino, Alegoria czasu i miłości, ok. 1545
olej, deska, 146,5 × 116,8 cm,
National Gallery, Londyn

Agnolo Bronzino, Alegoria czasu i miłości | 1540-1545, National Gallery, Londyn

Skupisko splątanych ciał szczelnie wypełnia obraz Agnolo Bronzina. Wygięte w kształt manierystycznej figura serpentinata nagie postaci nadają obrazowi dynamiki, podobnie jak wykrzywione w niemym krzyku twarze, kpiarski uśmiech czy przerażone, szeroko otwarte oczy. Ukazane na obrazie spektrum emocji jawi się trochę jako studium ludzkich uczuć i prowadzi do kluczowego, najważniejszego pytania – co malarz chciał tym obrazem przekazać?

Pierwszy rzut oka na obraz tego włoskiego manierysty niestety nie daje łatwych odpowiedzi. Choć wydaje się to nieprawdopodobne, wciąż są takie obrazy, których interpretacje nastręczają historykom sztuki problemów. Obrazem-zagadką po dziś dzień pozostaje obraz Bronzina, nadwornego malarza Medyceuszy, zwany Alegorią z Wenus i Kupidynem lub Alegorią czasu i miłości namalowany około 1545 roku. Czytaj dalej →