Edvard Munch (1863–1944) jest nie tylko jednym z najsłynniejszych ekspresjonistów, ale jednym z najsłynniejszych artystów w ogóle. Dziewiętnastowieczny malarz przekraczał obowiązujące w sztuce konwencje i szokował publiczność. Przypinano mu łatkę skandalisty i szaleńca, nazywano „malarzem brzydoty” i twórcą „obrzydliwego ekspresjonizmu”, tymczasem ten utalentowany Norweg w specyficzny sposób doświadczał emocji, lęków i obsesji. Znalazło to odzwierciedlenie w jego nowatorskim malarstwie, w którym nieustanie powracają pewne lejtmotywy.
„Choroba, Szaleństwo i Śmierć, te czarne anioły czuwające nad moją kołyską, nie opuściły mnie przez całe życie”
– Edvard Munch1.

Edvard Munch, Autoportret z butelką wina | 1906, Munchmuseet, Oslo
- A. Næss, Munch. Biografia, Warszawa 2011, s. 11. ↩













