Chluba polskiej sztuki, światowej sławy rzeźbiarz, wybitny pedagog, wychowawca pokoleń znakomitych artystów, ojciec współczesnej rzeźby polskiej – to tylko niektóre określenia pojawiające się w sąsiedztwie nazwiska Konstantego Laszczki – rzeźbiarza, ceramika, malarza i grafika przełomu XIX i XX wieku. Do listy można dopisać jeszcze „w czepku urodzony” lub też „dziecko fortuny”, bo z małej mazowieckiej wsi, bez pieniędzy i znajomości, wkroczył dumnie w kręgi sztuki, zyskując sławę nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie.

Leon Wyczółkowski, Portret Konstantego Laszczki | 1905, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy

W Makówcu Dużym, maleńkiej wiosce położonej na wschód od Warszawy, w powiecie mińskim, w gminie Dobre, na niedużym pagórku przy drodze wojewódzkiej nr 637 leży wielki kamienny głaz z inskrypcją na marmurowej tablicy. Często zatrzymują się tu szkolne wycieczki, czasem przystają też przejeżdżający tamtędy turyści, by dowiedzieć się, że właśnie w tym miejscu stał niegdyś rodzinny dom Konstantego Laszczki – światowej sławy artysty rzeźbiarza.
Czytaj dalej →