Z głową w chmurach, czyli najbardziej spektakularne fryzury z czasów Marii Antoniny

Niebotycznie wysokie, pokryte grubą warstwą pudru fryzury stanowią dziś jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów nie tylko XVIII-wiecznej mody, ale niemal całej ówczesnej kultury i przypisywanemu jej zamiłowaniu do zbytku i przesady. I chociaż w rzeczywistości przez większą część tamtego stulecia uczesania były niskie i skromne, a moda na wysokie i ekstrawaganckie fryzury trwała zaledwie nieco ponad dekadę, to właśnie w nich najpełniej uwidoczniła się targająca ówczesną arystokrację dekadencja i szaleńcza chęć ucieczki przed jednostajnością i nudą.

Anonim Panna des Faveurs na spacerze w Londynie, Francja, lata 70-te XVIII wieku, British Museum, Londyn

Anonim Panna des Faveurs na spacerze w Londynie, Francja, lata 70-te XVIII wieku, British Museum, Londyn

Jednocześnie fryzury te doskonale pokazują niezwykle ważną rolę, jaką w świadomości ówczesnych ludzi odgrywał wygląd – niejednokrotnie pełniły one funkcję komunikacyjną, stanowiąc wyraz poglądów osoby daną fryzurę noszącej – nie tylko estetycznych, ale przede wszystkim społecznych, politycznych czy kulturowych.

Chociaż moda na wysokie fryzury kojarzona jest przede wszystkim z Marią Antoniną i jej karierą na wersalskim dworze w latach 70-tych XVIII wieku, kobiece uczesania zaczęły piąć się w górę już pod koniec lat 60-tych, budząc przy tym niemałe poruszenie. Już w czasach markizy de Pompadour (metresy Ludwika XV w latach 1745-1764), pojawiały się niekiedy uczesania nieco wyższe niż te powszechnie noszone. Czytaj dalej