Ludwik Stasiak. Twórczy trud

Parterowy dom o bielonych ścianach był oddalony o jakieś 500 metrów od Rynku w Bochni. Ten z kolei leży nieco mniej niż 50 kilometrów od Rynku Głównego w Krakowie. Czy krakowscy przyjaciele, którzy odwiedzali Ludwika Stasiaka w jego pracowni w Bochni, przyjeżdżali wówczas pociągiem, czy może bryczką? Podróż pociągiem Kolei Karola Ludwika, która łączyła Wiedeń ze Lwowem, na tej trasie nie trwała więcej niż godzinę1. Dorożka po wertepach Wieliczki i Gdowa jechałaby pięć, może nawet sześć godzin. Czym więc przyjeżdżali do Stasiaka na „pogawędki przy szklanicach” Wincenty Wodzinowski, Kasper Żelechowski, Włodzimierz Tetmajer i Jacek Malczewski?2 Bo przyjeżdżali na pewno!

Ludwik Stasiak, Autoportret z gitarą, sztuka polska, polski artysta, gitara, Niezła Sztuka

Ludwik Stasiak, Autoportret z gitarą | ok. 1900, Muzeum im. Stanisława Fischera w Bochni

Stasiak nie tylko chętnie gościł swoich szkolnych znajomych z czasów krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, ale także przyjaźnił się z Janem Kasprowiczem, poetą Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem, znał się ze Stefanem Żeromskim3. A jak wyglądała podróż Ludwika Stasiaka, która doprowadziła go do tych rozległych kontaktów towarzyskich i artystycznych? Wszystko zaczęło się oczywiście w Bochni. Czytaj dalej →


  1. Pociągi kolei żelaznej, w: Kalendarz Powszechny Galicyjski na rok zwyczajny 1879, Lwów 1878. ↩
  2. A. Waśkowski, Znajomi z tamtych czasów, Kraków 1960, s. 56. ↩
  3. J. Flasza, Na granicy epok. Ludwik Stasiak 1858–1924. Katalog wystawy, Bochnia 1994, s. 20. ↩