Antoni Gaudí wymyka się wszelkim definicjom. Chciałoby się przypisać jego twórczość do konkretnego nurtu – neogotyku, secesji, a może modernizmu? Potrzebujemy takich ściśle określonych ram, bo wierzymy, że będą nam ułatwiać poruszanie się po niekiedy zawiłych ścieżkach historii sztuki, sprawią, że więcej zrozumiemy, dotkniemy źródła inspiracji, a nawet – poczujemy istotę tego nieuchwytnego geniuszu.
Patrząc na zaprojektowane przez niego budynki, czujemy się, jakbyśmy wpadli do baśni, w której mieszają się światy i kultury. Architektura tworzona przez Gaudíego sprawia, że zaciera się granica między wyobraźnią a rzeczywistością zdominowaną przez porządek, ostre kąty i proste linie.
Wnętrze Sagrada Familia, fot. SBA73, CC BY-SA 2.0, źródło: Wikipedia.org
