Erna Rosenstein

Urodziła się w 1913 roku we Lwowie. Studiowała na Wiener Frauen Akademie w Wiedniu i na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie. Była artystką o lewicowych poglądach związaną z Pierwszą Grupą Krakowską, do której nigdy formalnie nie dołączyła. W 1939 odbyła się jej pierwsza wystawa, została też skazana za udział w nielegalnej, antyfaszystowskiej demonstracji pierwszomajowej. Jednak z powodu wojny wyrok nigdy się nie odbył. Podczas ucieczki przed wojną została świadkiem zamordowania swoich rodziców, co już do końca naznaczyło jej twórczość. Przez wiele lat ukrywała się pod przybranymi, różnymi nazwiskami.

W 1948 jej prace pokazano na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Pałacu Sztuki w Krakowie, a rok później związała się z Arturem Sandauerem. Jej pierwszą indywidualną wystawę można było oglądać w 1958 roku w Warszawie, w Galerii Sztuki Nowoczesnej Krzywe Koło. Poza malarstwem zajmowała się również pisaniem – wydała siedem zbiorów wierszy.