Jacek Malczewski

Jacek Malczewski urodził się 14 lipca 1854 roku w Radomiu, zmarł 8 października 1929 roku w Krakowie. Reprezentant Młodej Polski, rysownik oraz malarz, współcześnie uznawany za ojca symbolizmu w malarstwie polskim przełomu XIX i XX wieku. Uczeń Jana Matejki. Wychowany w atmosferze silnych uczuć do ojczyzny wyrażał te wartości w swojej sztuce. Dzieła Malczewskiego charakteryzują się wrażliwością na piękno rodzimego krajobrazu, podziwem nad folklorem oraz wrażliwą obserwacją rzeczywistości. Jego twórczość cechuje symbolizm, często połączony z tematyką patriotyczną (Błędne koło, 1897; Hamlet polski, 1903). Malczewski tematy narodowe realizował także w formie realistycznej (Śmierć na etapie, 1891; Wigilia na Syberii, 1892). Tworzył kompozycje nawiązujące do literatury (Śmierć Ellenai, 1883) czy tematyki biblijnej (Chrystus przed Piłatem, 1910; Anioł z Tobiaszem, 1902). Osobną grupę jego twórczości stanowią portrety (Portret Władysława Reymonta, 1905; Hamlet Polski, 1903). Tworzył również nieliczne pejzaże (Krajobraz z Tobiaszem, 1904; W tumanie, 1894) oraz wiele autoportretów. Oryginalny styl Malczewskiego operujący kontrastem jakości – liryzmu brutalności, linearyzmu i malarskości, wyrafinowania i wulgarności, stawia go w rzędzie najwybitniejszych malarzy w Polsce.