Diego Velázquez

Diego Rodríguez de Silva y Velázquez został ochrzczony 6 czerwca 1599 roku w Sewilli, zmarł 7 sierpnia 1660 w Madrycie. Był hiszpańskim malarzem, przedstawicielem baroku w sztuce. Zasłynął jako wybitny portrecista oraz nadworny malarz króla Filipa IV.
Naukę malarstwa zaczął już jako 10-letni chłopiec. Jego pierwszym nauczycielem był Francisco de Herrera (starszy). Później przeniósł się do pracowni Francisca Pacheco. W 1617 Velázquez zdał egzamin mistrzowski, a rok później ożenił się z córką Pacheco.
W 1620 otworzył własną pracownię,a cztery lata później otrzymał już nominację na malarza nadwornego. W latach 1629-31 przebywał we Włoszech, gdzie studiował dzieła Tycjana oraz Tintoretta. Do Hiszpanii wrócił na wezwanie króla. W kolejnych latach umocniła się jego pozycja na dworze, wyniesiony został do stanu szlacheckiego.
Velázquez tworzył głównie portrety członków dworu królewskiego. Często podejmował też tematy religijne oraz mitologiczne. Malował również obrazy rodzajowe. Jednak to właśnie jako portrecista zyskał największą sławę. Jednym z najbardziej znanych jego dziełem są Panny dworskie (1656, Prado, Madryt). W jego twórczości można rozpoznać wpływ Caravaggia, a także inspiracje malarstwem holenderskim oraz Tycjanem (szczególnie we wczesnych pracach).