O czym chcesz poczytać?
  • Słowa kluczowe

  • Tematyka

  • Rodzaj

  • Artysta

Maria Nowakowska



Skontaktuj się z artystką »


„Moje zainteresowanie fotografią zrodziło się z fascynacji malarstwem abstrakcyjnym i dwudziestowieczną rzeźbą. Możliwość oddania za pomocą aparatu fotograficznego wartości, które odnajdywałam w tych dyscyplinach sztuki, na długi czas przesłoniły mi właściwości fotografii jako medium. Zaczęłam odkrywać je z pewnym opóźnieniem, a nawet rodzajem zdziwienia. Korespondencje między dziedzinami sztuk oraz moje artystyczne inspiracje najlepiej widać w cyklu Dopowiadanie. Powstaje on niejako organicznie, nie jako zaplanowana realizacja, a jako zbiór nanizanych na wspólną żyłkę spotkań.

Dokumentacja spotkań, które mnie w pewien sposób poruszają, to klucz do moich zdjęć. Tworzona przeze mnie fotografia jest rodzajem prywatnego reportażu, zbiorem notatek i odniesień, próbą oddania przeżycia, reakcji, wychwyconego napięcia. Istotą zdjęcia jest dla mnie zachowanie w statycznej (może tylko pozornie?) formie obrazu ruchu rozmaitych porządków (emocji, kolorów, kompozycji).

Pracą najbardziej zbliżoną do klasycznego dokumentu jest tryptyk więzienny, złożony z trzech cyklów zdjęć – Światła, Marzeń i Wody, które powstały podczas wizyty w nieczynnym więzieniu w Łęczycy. Podstawowe dla ludzkiego życia elementy – światło, woda i marzenia – stają się soczewkami, przez które patrzymy na doświadczenie więzienia. Choć od lat niezasiedlone, ciągle oddaje swoją atmosferą i konstrukcją wypaczenie wpisane w charakter przeżycia i miejsca.

Na moich zdjęciach – wyjąwszy aspekt zapisu mojej wrażliwości – praktycznie nie widać ludzi. To świadomy zabieg, który wynika z pewnego przesytu ich reprezentacji. Trudno jest wyzwolić zdjęcie od obecnej na nim osoby, która – nawet nieintencjonalnie – staje się uzurpatorem sensu i uwagi odbiorcy. Stąd moja skłonność do omijania postaci ludzkich, co w mojej ocenie uwalnia przestrzeń i wyobraźnię.

Najbliższą i najczęściej odczuwaną przeze mnie przestrzenią jest miasto, bogate w warstwy, kolory, przetworzenia, krzyżujące się intencje swoich twórców.

Ostatnio coraz bardziej interesuje mnie poszerzanie granic fotografii i szukanie nietypowej optyki dla tego medium. Stąd „Rzut niewidzącego oka”, który z jednej strony prezentuje zdjęcia osób, które nie widzą (trzy z czterech – od urodzenia), z drugiej – przez zapis ich motywacji i doświadczenia z fotografią opowiada historię postrzegania medium, naszych wyobrażeń o tym, czym fotografia powinna być i jak się ją robi.

Po narracyjnym XIX w., XX w. – podporządkowanym kulturze wizualnej, wchodzimy w wiek XXI, związany w mojej ocenie z niejednorodnością, działaniem i uważną obecnością.

Projektem, nad którym obecnie pracuję jest transmedialne wykonanie utworu Tacet Cage’a, znanego lepiej pod tytułem 4’33’’. Pomysł pokazania „braku dźwięku” bazuje na intersemiotycznym przekładzie muzyki na fotografię, włączając w wykonanie elementy performance’u.”
–Maria Nowakowska


Galeria

14680042781_5819bcb1ed_k

28251587566_8dae6857f1_k

28191179841_e56d44dcd0_k

26350352626_5085e8697d_k

25773516833_e05c5f4170_k

22762411411_eff1d19d2e_k

21536392034_df4454537a_k

16315143588_f2afc99ed0_h

16030909995_eb8fcc49cf_k

15264574517_94e07e2e4d_k

14775871727_1e9053efd2_k

14706870675_c0ff170292_k

P34_1

Dopowiadanie_Kobro

6

7

8

30

3

1


Kontakt z artystką

Formularz kontaktowy

 

Test antyspamowy:



ns-wspieram-post

Spodobał Ci się artykuł? Wesprzyj nas »